تصویر نجومی امروز
جهت دیدن عکس در اندازه اصلی روی تصویر کلیک کنید
در سال 185 میلادی، ستارهشناسان چینی ظهور ستارهای جدید را در صورتواره نانمِن، بخشی از آسمان که در نقشههای امروزی ستارگان با ستاره های آلفا و بتا قنطورس مشخص می شود، ثبت کردند. گمان میشود که آن ستاره نوظهور، که برای ماهها قابل مشاهده بوده، نخستین ابرنواختر ثبت شده است. این ترکیب تصاویر با استفاده از طول موج های مختلف تلسکوپهای ماهوارهای قرن بیست و یکم، شامل تابش X از XMM-نیوتون و چاندرا و تابش فروسرخ از اسپیتزر و WISE، نشان دهنده باقی مانده ابرنواختر RCW 86 است که مشخص شده است بقایای انفجاری ستاره ای است. این منظره، با رنگ کاذب خود، گاز بینستارهای را که با موج شوک انفجار ابرنواختر داغ شده در انرژیهای پرتو X (آبی و سبز) و انتشار غبار بین ستارهای با دمایی سرد تر را در تابش فروسرخ (زرد و قرمز) نشان میدهد. فراوانی عنصر آهن و فقدان ستارهای نوترونی یا تپ اختر در این بقایا نشان میدهد که ابرنواختر اصلی از نوع Ia بوده است. ابرنواختر های نوع Ia انفجارهای همجوشی هستهای هستند که ستارهی کوتولهی سفیدی را، که موادش از همنشینش در یک منظومه دوتایی ستاره ای یکپارچه شده، نابود میکنند. سنجش شتابهای این شوک، که با اندازهگیری دماهای پوسته انتشاری پرتو X و غبار فروسرخ مشخص میشود، نشان میدهد که این بقایا با سرعت بسیار زیادی در حال گسترش در داخل یک حباب رقیق هستند که پیش از انفجار با منظومهی کوتولهای سفید به وجود آمده است. RCW 86 حدود 8200 سال نوری دورتر، در نزدیکی صفحه کهکشان راه شیری خودمان قرار گرفته است و شعاع تقریبی آن 50 سال نوری است.
لکه ای بزرگ بر چهرهی خورشید

این لکه برای نخستین بار روز ۱۲ مهر با تلسکوپ SDO رصد شد اما اکنون رصدگران میتوانند با تلسکوپهای آماتوری به همراه پالایه مخصوص خورشید، این لکه را ببینند. این لکه به مدت ۲ هفته روی خورشید باقی خواهد ماند. به گفتهٔ وبگاه هواشناسی Accuweather به نظر میآید که این لکهٔ غولپیکر یکی از هیجانانگیزترین شفقهای قطبی سال را به ارمغان بیاورد و باید هر لحظه منتظر انفجار آن باشیم. با چرخش خورشید، این لکه نیز آن روی خود را به ما نشان خواهد داد و رو به روی زمین قرار خواهد گرفت. اگر این لکه منفجر شود پرتوهای پرانرژی خورشید به سوی زمین روانه خواهند شد و ممکن است سبب ایجاد اختلالات مخابراتی شوند. معمولاً لکههای خورشیدی به علت افزایش میزان میدان مغناطیسی یک منطقه از خورشید رخ میدهند. این میدان مغناطیسی قوی مانع از شکلگیری جریان همرفتی و انتقال حرارت در آن منطقه میشود و در نتیجه دمای آن بخش را کاهش میدهد. به همین علت تیره دیده میشوند و لکههایی را روی خورشید پدید میآورند.
طلوع دو خورشید در آسمان یک سیاره !

اما سیاره جدید کشف شده که «کپلر ۱۶ بی» (Kepler-۱۶b) نام دارد، در فاصله ۲۰۰ سال نوری از زمین قرار داشته و به دور دو ستاره کوچکتر از خورشید میگردد. یکی از این ستارهها ۶۹ درصد و دیگری تنها ۲۰ درصد خورشید جرم دارد. سیاره در فاصله حدود ۱۰۰ میلیون کیلومتری، هر ۲۲۹ روز یک دور به دور این دو ستاره میگردد.
با وجود اینکه فاصله این سیاره تا ستارههای مادر خود، حدود ۷۰ درصد فاصله زمین تا خورشید است، اما به دلیل کوچک بودن ستارهها و درخشندگی کم آنها، در کمربند حیات قرار ندارد. کمربند حیات به ناحیهای در اطراف ستاره گفته میشود که آب مایع میتواند در سطح سیارهها وجود داشته باشد و بستری برای حیات باشد. در نتیجه دمای سطح سیاره حدود منفی ۱۰۰ درجه سانتیگراد و محیطی غیر قابل سکونت است. اندازه این سیاره تقریبا مشابه سیاره زحل است. نیمی از این سیاره که هسته آن را تشکیل میدهد از مواد سنگی و نیمهٔ دیگر آن از گاز است.
تصویر۲: نمایی خیالی از سیاره و ۲ ستاره آن
ممکن است این سیاره اقماری داشته باشد که با داشتن جوی غلیظ و به کمک اثر گلخانهای، بتوانند دمای مناسبی برای پیدایش حیات داشته باشند. ویلیام بروکی از تیم تحقیقاتی کپلر میگوید: «این کشف نشان میدهد که حتی ستارههای دوتایی نیز ممکن است سیارههایی قابل سکونت داشته باشند و با توجه به اینکه تقریبا نیمی از ستارگان کهکشان ما منظومههای دوتایی هستند، این مکانهای قابل جستجو برای حیات را افزایش میدهد».
تلسکوپ فضایی کپلر، ماموریت دارد تا سیارههای فراخورشیدی زمینمانندی را که در کمربند حیات وجود دارند، در اطراف ستارگان همسایه ما در کهکشان راه شیری کشف کند. این تلسکوپ از یک آینه ۹۵ سانتیمتری استفاده میکند و در میان حدود ۱۴۵۰۰۰ ستاره در آسمان به دنبال اهداف خود میگردد.
ببخشید
مرسی بچه ها از همه اونایی که این مدتی که نبودم میومدن ایجا و منو تنها ولم نکردن
خودم باورم نمیشه که 46 هزار بازدیدو رد کردیم این مدتی که نبودم رو قول میدم جبران کنم مرسی از حمایتاتون
اگر کسی دلش خواست توی نویسندگی یا بعضی وقتا( Ctrl+C Ctrl+V ) کمک کنه بم بگه!
نخستین تصویر دقیق از قطب شمال ماه
نخستین تصویر دقیق از قطب شمال ماه

این مدارگرد دو سال پیش با شلیک گلولهای به اعماق یکی از حفرههای برخوردی ماه نشان داد که در عمق اندکی از سطح ماه، یخ آب وجود دارد.

ماموریت فعلی این مدارگرد، نقشهبرداری دقیق از سطح بزرگترین قمر زمین و شناسایی مناطقی در این جسم فضایی است که هرگز نور خورشید به آنها نمیتابد. نواحی تاریکی که در این تصویر میبینید، از نامزدهای احتمالی سایههای دائمی در ماه بهشمار میروند. سیارهشناسان معتقدند در سایههای دائمی ماه، یخ آب در عمق چند سانتی متری سطح وجود دارد.
آخرین ارسال ها
- تصویر نجومی امروز
- لکه ای بزرگ بر چهرهی خورشید
- طلوع دو خورشید در آسمان یک سیاره !
- ببخشید
- نخستین تصویر دقیق از قطب شمال ماه
- جزیره ی سارک جزیره ی رویاها!
- عامل بوجود آمدن حیات زمین؟؟؟ شهاب سنگها!!!
- عکس های هفته
- وجو یخ زیر پای فونیکس؟؟!!
- رویدادهای ماه تیر
- سوالات و پاسخ نامه عمومی سومین مسابقه ی نجوم
- مریخ نشین فونیکس با نمونه خاک مریخ دست و پنجه نرم می کند
- چرا درخشانترین انفجار عالم هنوز دیده میشود؟
- دنباله دار بهاری
- توجه
- لیست کامل عناوین یادداشتها


ستاره